40 ton rocznie to ma³o czy du¿o? Zale¿y gdzie i czego. Je¶li mówimy o rudzie ¿elaza, to prawie nic. Je¶li natomiast mówimy o lutowiach specjalnego przeznaczenia - to bardzo du¿o. Gliwicki Inmet, samodzielny Zak³ad Przetwórstwa Metali, utworzony przez Instytut Metali Nie¿elaznych, produkuje rocznie tak± w³a¶nie ilo¶æ spoiw twardych. Oko³o 80 procent produkowanych przez zak³ad lutowi sprzedawane jest za granicê. Je¶li natomiast idzie o spoiwa wysokomanganowe, ca³o¶æ produkcji odbieraj± Stany Zjednoczone.
Wiêkszo¶æ z nas spotyka siê z cyn± jako materia³em stosowanym do lutowania. Wystarcza ona do po³±czenia dwóch przewodów w domowej instalacji elektrycznej. W takich jednak bran¿ach, jak górnictwo, przemys³ elektromaszynowy, technika lotnicza czy niektóre technologie militarne, ale tak¿e jubilerstwo, gdzie wymagana jest wysoka trwa³o¶æ i odporno¶æ po³±czenia na ró¿ne czynniki, stosuje siê specjalny rodzaj spoiw, tzw. lutowia twarde.
Trudno wyobraziæ sobie trwa³e narzêdzia górnicze wykonane z normalnej stali, bo by³yby zbyt s³abe. Trudno te¿ budowaæ je w ca³o¶ci z wêglików spiekanych, bo by³yby zbyt drogie. Zatem wiêksza czê¶æ urz±dzenia budowana jest ze stali. Jednak sama koñcówka elementu wierc±cego czy frezuj±cego (¶cianê wêgla czy nawierzchniê autostrady) wykonana jest z niezwykle trwa³ych, ale te¿ kosztownych materia³ów spiekanych - wêglików. Nie da siê ich jednak po³±czyæ ze stal± ani za pomoc± spawania, ani zgrzewania. Skuteczn± metod± ³±czenia ostrzy z reszt± urz±dzenia jest lutowanie. Aby narzêdzia te mog³y efektywnie pracowaæ w niezwykle trudnych warunkach, nara¿one na dzia³anie ogromnych si³ i bardzo wysokich temperatur, trzeba stosowaæ specjalne technologie lutowania (proces lutowania odbywa siê w temperaturach 600-1000o C) i specjalne spoiwa, niezwykle wytrzyma³e mechanicznie i odporne termicznie - lutowia twarde. Technologie wytwarzania najbardziej wyszukanych spoiw zosta³y opracowane w gliwickim Inmecie, kierowanym przez dr. in¿. Stanis³awa Ksiê¿arka, który jest tak¿e wspó³autorem wiêkszo¶ci zastosowanych w tej dziedzinie technologii i uzyskanych patentów.
Zak³ad produkuje kilka rodzajów lutowi twardych, m.in.: srebrowe kadmowe, srebrowe bezkadmowe, bezsrebrowe oraz fosoforowe na bazie miedzi równie¿ z dodatkiem srebra (nie wymagaj± topnika, którego rolê spe³nia fosfor). Bardzo wa¿n± czê¶ci± produkcji - 4-5 ton rocznie - s± lutowia wysokomanganowe. Zawieraj± one 38 procent manganu. Nikt inny w ¶wiecie nie opanowa³ technologii wytwarzania takich spoiw. Mangan zawarty w stopie w tak du¿ej ilo¶ci (ponad 30 proc.) w znacznym stopniu utrudnia przeróbkê plastyczn±. Aby otrzymaæ takie spoiwo, trzeba spe³niæ bardzo wiele wymogów technologicznych. Produkcja musi byæ wykonywana przy bardzo wysokiej czysto¶ci surowców wsadowych, a samo wytapianie stopu odbywa siê w pró¿ni. Inmet musia³ roz³o¿yæ produkcjê na kilka etapów. Dochodzenie do ostatecznej postaci handlowej lutowia wysokomanganowego, czyli ta¶m i drutu, odbywa siê w kilku miejscach, nie tylko w samym Inmecie, ale tak¿e m.in. w walcowni bruzdowej Huty Batory.
W lutowiach wysokomanganowych wykorzystano pewne korzystne cechy tego minera³u: stosunkowo wysok± temperaturê topnienia oraz fakt, ¿e managan u³atwia tworzenie po³±czeñ metalurgicznych ze stalami i wêglikami. Pozwala to uzyskaæ niezwykle trwa³e i wysokowytrzyma³e po³±czenia. Mangan jest zarazem zdecydowanie tañszy ni¿ srebro i w wielu przypadkach spoiwa zawieraj±ce ten pierwiastek mog± zast±piæ lutowia na bazie srebra. Jednak technologia wytwarzania tego lutowia jest niezwykle skomplikowana. Nie wystarczy bowiem wytworzenie stopu z zachowaniem odpowiedniej proporcji sk³adników, aby otrzymaæ lutowie w postaci handlowej. Ono musi mieæ okre¶lone, powtarzalne, trwa³e w³asno¶ci i postaæ umo¿liwiaj±c± konkretne zastosowania, w tym przypadku do procesu lutowania.
Tak¿e produkcja spoiw twardych na bazie srebra i miedzi nie jest prosta. Aby uzyskaæ iwymagan± handlowo postaæ takich lutowi o niewielkiej plastyczno¶ci, Inmet wykorzysta³ patent profesorów Andrzeja Korbela i W³adys³awa Bochniaka z Akademii Górniczo-Hutniczej, tzw. sposób wyciskania metod± KOBO. W specjalnej prasie KOBO (na fot.), oprócz klasycznego uk³adu, który powoduje nacisk osiowy na wyciskany materia³, wprowadza siê dodatkowo rewersyjny ruch matrycy, czyli skrêcanie o okre¶lonym k±cie i czêstotliwo¶ci, które u³atwia zdecydowanie proces wyciskania, i to w sposób niezwykle efektywny. Na przyk³ad, z prêta o ¶rednicy 50 milimetrów mo¿na uzyskaæ drut o ¶rednicy 2,5 milimetrów, co znaczy, ¿e stopieñ przerobu przekracza 400. Przedsiêbiorstwo HpH S.A. z Katowic, wspólnie ze specjalistami z INMETU, stosuj±c patent uczonych z AGH, zbudowa³o prototypow± prasê KOBO o nacisku do 250 ton. W wyniku zastosowaniu tego urz±dzenia, co by³o mo¿liwe dziêki wspó³pracy jednostki badawczo-rozwojowej (IMN), uczelni (AGH) i przedsiêbiorstwa (HpH, a INMET tak¿e jest de facto przedsiêbiorstwem na w³asnym rozrachunku finansowym), znacznie skrócono czas cyklu technologicznego, zmniejszono jego pracoch³onno¶æ i energoch³onno¶æ.
Innowacyjno¶æ badañ i prac wdro¿eniowych prowadzonych nad lutowiami twardymi w Inmet doceni³ KBN, który przyzna³ jednostce IMN ¶rodki na realizacjê projektów badawczych celowych z tej dziedziny.